แบบฝึกหัด

บทที่ 1 (กิจกรรม1)                                                                         กลุ่มที่เรียน 3

รายวิชาการจัดการสารสนเทศยุคใหม่ในชีวิตประจำวัน                  รหัสวิชา 0026 008

ชื่อ –สกุล นาย อานนท์ จันทะศรี  รหัส 56010916127

จงเติมในช่องว่างว่าข้อใดเป็นข้อมูล หรือสารสนเทศ

1.ข้อมูลหมายถึง  ข้อเท็จจริงหรือเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับสิ่งต่าง ๆ เช่น คน สัตว์ สิ่งของสถานที่ ฯลฯ โดยอยู่ในรูปแบบที่ เหมาะสมต่อการสื่อสาร การแปลความหมายและการประมวลผลซึ่งข้อมูลอาจจะได้มาจากการสังเกต การรวบรวม การวัด ข้อมูลเป็นได้ทั้งข้อมูลตัวเลขหรือสัญญลักษณ์ใด ๆ ที่สำคัญจะต้องมีความเป็นจริงและต่อเนื่องตัวอย่างของข้อมูล เช่น คะแนนสอบ ชือนักเรียน เพศ อายุ เป็นต้น     

2.ข้อมูลปฐมภูมิคือ สารสนเทศที่ได้มาจากต้นแหล่งโดยตรง เป็นสารสนเทศทางวิชาการ ผลของการศึกษาค้นคว้า วิจัย รายงาน การค้นพบทฤษฎีใหม่ ๆ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม ซึ่งนำไปสู่การยอมรับเป็นทฤษฎีใหม่ที่เชื่อถือได้ สารสนเทศประเภทนี้มักจะถูกถ่ายทอดออกมาในลักษณะของสิ่งพิมพ์

ยกตัวอย่างประกอบ  วารสาร รายงานการวิจัย รายงานการประชุมมและสัมมนาวิชาการ สิทธิบัตร เอกสารมาตรฐานต่าง ๆ ต้นฉบับตัวเขียน จดหมายเหตุ วิทยานิพนธ์ และการถ่ายทอดทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ เช่น วารสารอิเล็กทรอนิกส์ เป็นต้น

 3.ข้อมูลทุติยภูมิคือ สารสนเทศที่มีการรวบรวม เรียบเรียงขึ้นใหม่จากแหล่งสารสนเทศปฐมภูมิ มักจะอยู่ในรูปแบบการสรุป ย่อเรื่อง จัดหมวดหมู่ ทำดรรชนีและสาระสังเขป เพื่อประโยชน์ในการเข้าถึงและสามารถใช้ข้อมูลได้อย่างสะดวกรวดเร็ว

ยกตัวอย่างประกอบ ได้แก่ สื่ออ้างอิงประเภทต่าง ๆ วารสารที่มีการสรุปย่อและตีความ รวมถึงหนังสือ ตำรา ที่รวบรวมเนื้อหาวิชาการในการเรียนการสอน สารานุกรม พจนานุกรม รายงานสถิติต่าง ๆ ดรรชนีและสาระสังเขป

4.สารสนเทศหมายถึงข้อมูล ข่าวสาร ที่ได้มีการจัดการไม่ว่าจะเป็นการคิดคำนวณ ประมวลผลเพื่อนำมาใช้ประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ ได้มีการคัดเลือกสรรและนำไปใช้ให้ทันต่อความต้องการในการใช้งาน และทันเวลา

5.จงอธิบายประเภทของสารสนเทศ   การจำแนกประเภทของสารสนเทศได้มีการจำแนกออกเป็น ตามแหล่งสารสนเทศและตามสื่อที่จัดเก็บ ดังนี้ คือ (มาลี ล้ำสกุล,2549)

          1.สารสนเทศจำแนกตามแหล่งสารสนเทศ เป็นการจำแนกสารสนเทศตามการรวบรวมหรือจัดกระทำกับสารสนเทศ จำแนกได้ดังนี้

                1.1 แหล่งปฐมภูมิ (Primary Source) คือ สารสนเทศที่ได้มาจากต้นแหล่งโดยตรง เป็นสารสนเทศทางวิชาการ ผลของการศึกษาค้นคว้า วิจัย รายงาน การค้นพบทฤษฎีใหม่ ๆ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม ซึ่งนำไปสู่การยอมรับเป็นทฤษฎีใหม่ที่เชื่อถือได้ สารสนเทศประเภทนี้มักจะถูกถ่ายทอดออกมาในลักษณะของสิ่งพิมพ์ เช่น วารสาร รายงานการวิจัย รายงานการประชุมมและสัมมนาวิชาการ สิทธิบัตร เอกสารมาตรฐานต่าง ๆ ต้นฉบับตัวเขียน จดหมายเหตุ วิทยานิพนธ์ และการถ่ายทอดทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ เช่น วารสารอิเล็กทรอนิกส์ เป็นต้น

                1.2 แหล่งทุติยภูมิ (Secondary Source) คือ สารสนเทศที่มีการรวบรวม เรียบเรียงขึ้นใหม่จากแหล่งสารสนเทศปฐมภูมิ มักจะอยู่ในรูปแบบการสรุป ย่อเรื่อง จัดหมวดหมู่ ทำดรรชนีและสาระสังเขป เพื่อประโยชน์ในการเข้าถึงและสามารถใช้ข้อมูลได้อย่างสะดวกรวดเร็ว ได้แก่ สื่ออ้างอิงประเภทต่าง ๆ วารสารที่มีการสรุปย่อและตีความ รวมถึงหนังสือ ตำรา ที่รวบรวมเนื้อหาวิชาการในการเรียนการสอน สารานุกรม พจนานุกรม รายงานสถิติต่าง ๆ ดรรชนีและสาระสังเขป

6.ข้อเท็จจริงของสิ่งต่างๆที่อาจเป็นตัวเลขข้อความรูปภาพเสียง คือข้อมูล

7.ข้อมูลที่ผ่านการประมวลผลเป็นข้อมูลสนเทศหรือสารสนเทศ (Information)

8.ส่วนสูงของเพื่อนที่ถามจากเพื่อนแต่ละคนเป็นฐานข้อมูลออนไลน์

9.ผลของการลงทะเบียนเป็นฐานข้อมูลออนไลน์

10.กราฟแสดงจำนวนนิสิตในห้องเรียนวิชาวิชาการจัดการสารสนเทศยุคใหม่ในชีวิตประจำวันSectionวันอังคารเป็น

ข้อมูลเชิงปริมาณ 

เศรษฐกิจ

ปาปัวนิวกินี  เป็นประเทศที่มีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์  เช่น ป่าไม้ ทรัพยากรทางทะเล ทองคำ ทองแดง น้ำมันดิบ และแก๊สธรรมชาติ  รายได้หลักของประเทศจึงขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมการประมง  เหมืองทองแดง เหมืองทองคำ น้ำมันดิบ และการท่องเที่ยว ถึงแม้ทั่วโลกจะเกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ แต่เศรษฐกิจของปาปัวนิวกินีมีแนวโน้มที่จะสดใสขึ้นอยู่เสมอ  เนื่องจากการลงทุนของต่างชาติอย่างต่อเนื่องในอุตสาหกรรมปิโตรเลียม  ปิโตรเคมี  และเหมืองแร่  

ในด้านเกษตรกรรม ส่วนใหญ่เป็นการเพาะปลูกกาแฟ  โกโก้  และมะพร้าว

•                   ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ ได้แก่  ประเทศออสเตรเลีย ประเทศสิงคโปร์ ประเทศญี่ปุ่น และประเทศนิวซีแลนด์

•                   สินค้าส่งออกที่สำคัญ ได้แก่  ทองคำ น้ำมันดิบ กาแฟ ทองแดง ซุง กาแฟ และสัตว์ทะเล 

•                   สินค้านำเข้าที่สำคัญ ได้แก่ น้ำมัน เครื่องจักรและอุปกรณ์การขนส่ง ส่วนประกอบรถยนต์ อาหาร และเชื้อเพลิง

ข้อมูลการค้า-การลงทุน

              ปาปัวนิวกินีมีรายได้ประชาชาติต่อหัวราว 2,600 ดอลลาร์สหรัฐฯ และอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจประมาณร้อยละ 8.9  ซึ่งรัฐบาลปาปัวนิวกินีสามารถควบคุมสถานะทางการคลังได้อย่างมีประสิทธิภาพ           มีอัตราเงินเฟ้อต่ำ  อัตราแลกเปลี่ยนมีเสถียรภาพ เศรษฐกิจได้รับผลดีจากผลผลิตเหมืองแร่ที่เพิ่มขึ้น และราคาสินค้าส่งออกเพิ่มสูงขึ้น ได้แก่   ทอง  น้ำมันดิบ  ทองแท่ง

          นอกจากนี้รัฐบาลได้พยายามดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศ ขยายการส่งออก แสวงหาความร่วมมือกับประเทศในเอเชีย และมีบทบาทนำในกลุ่มประเทศหมู่เกาะแปซิฟิก และการลงนามความตกลงทางการค้ากับนิวซีแลนด์ทำให้ปาปัวนิวกินีส่งออกสินค้าเกษตร เช่น มะพร้าว เผือก ขิง ไปยังตลาดนิวซีแลนด์ได้ ทั้งยังได้รับโควตาการส่งออกปลาทูน่าไปยังตลาด EU เพิ่มขึ้น  นอกจากนี้ ปาปัวนิวกินียังมีศักยภาพในการเป็นแหล่งวัตถุดิบที่สำคัญของภาคอุตสาหกรรมไทย เป็นตลาดสินค้าอุปโภคบริโภคของไทย    และมีภูมิศาสตร์ซึ่งสามารถเป็นประตูของไทยไปสู่ประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคแปซิฟิกใต้ได้  โดยสินค้าส่งออกที่สำคัญของไทย ได้แก่  ข้าว  เหล็ก  รถยนต์  อุปกรณ์และส่วนประกอบ  เคมีภัณฑ์  เสื้อผ้าสำเร็จรูป  ผ้าผืน  เม็ดพลาสติก 

สำหรับสินค้านำเข้าที่สำคัญของไทย  ได้แก่  สัตว์น้ำสด (แช่เย็นและแช่แข็ง) พืชและผลิตภัณฑ์จากพืช ไม้ซุง ไม้แปรรูปและผลิตภัณฑ์

กฎระเบียบการทำธุรกิจ

การลงทุนเปิดธุรกิจในประเทศปาปัวนิวกินี ต้องมีการลงทะเบียนชื่อธุรกิจเหมือนทั่วไปในหลายประเทศแยกตามธุรกิจ ซึ่งอาจจะต้องขอใบอนุญาตจากคนละกระทรวง อย่างไรก็ดี ทางรัฐบาลมีนโยบายลดการถือหุ้น และการเข้าแทรกแซงธุรกิจหลายประเภท เพื่อให้เป็นของเอกชนอย่างแท้จริง

นโยบายการส่งเสริมการลงทุน

ด้านประมง  รัฐบาลมีนโยบายที่จะทบทวนอุตสาหกรรมการประมงและกำหนดนโยบายที่แน่นอน โดยกระตุ้นให้มีการขยายกองเรือประมงของชาวปาปัวนิวกินี และจำกัดเรือประมงต่างชาติที่จะเข้ามาทำประมงในน่านน้ำปาปัวนิวกินี เนื่องจากบริษัทประมงต่างชาติมีรายรับจากการทำประมงถึงปีละ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่รัฐบาลปาปัวนิวกินีได้รับภาษีเพียงปีละ 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น

เหมืองแร่  รัฐบาลปัจจุบันเน้นการส่งเสริมธุรกิจเอกชน และส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศทั้งในด้านการเกษตร  อุตสาหกรรม  และการท่องเที่ยว  เพื่อนำรายได้เข้าประเทศ  จึงมีการปรับเปลี่ยนกฎหมายใหม่ที่สำคัญเพื่อสนับสนุนนักลงทุนจากต่างประเทศ ดังนี้

- นโยบายสนับสนุนเงินทุนจากต่างประเทศในการทำธุรกิจในประเทศ

- นโยบายส่งเสริมการสร้างหลักประกันสำหรับนักลงทุนระหว่างประเทศ

- การปรับปรุงการเก็บภาษี และขยายการลดหย่อนภาษี

ในธุรกิจบางประเภท

 

สถานที่ท่องเที่ยว

หากใครคิดจะมาประเทศนิวกินีเพื่อชอปปิ้งหรือเดินดูตึกหาสวนสนุกหรือเข้าชมอะควอเรี่ยม พักโรงแรมห้าดาวที่มีรูมเซอร์วิส 24 ชั่วโมง ซึ่งนิวกินีไม่มีสิ่งที่หลายสิบประเทศที่พัฒนาแล้ว หากแต่เขามีสิ่งหนึ่งที่ทุกประเทศต้องอิจฉา นั่นคือป่าที่อุดมสมบรูณ์ ท้องทะเลที่มีน้ำทะเลสวยที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ซึ่งเป็นมรดกแห่งธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ ที่ในหลายประเทศแทบจะหาไม่เจอกันแล้ว 

Kimbe Bay  อ่าวแห่งนี้ตั้งอยู่บนชายฝั่งเกาะนิวบริเตนในปาปัวนิวกินี 

Rouna falls  ตั้งอยู่ที่เมืองพอร์ตมอร์สบี เมืองหลวงของปาปัวนิวกินี 

Mount wilhelm ตั้งอยู่ที่เมืองเมานต์ฮาเกนประเทศปาปัวนิวกีนี

Carteret Islands  หมู่เกาะนี้เป็นเกาะปะการัง

ที่เรียงตัวเป็นรูปเกือกม้า เป็นหมู่เกาะที่มีสัตว์น้ำและปะการังที่สวยงาม 

อ้างอิง

-                  -    นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวัทยาลัยมหาสารคาม

-                  -     www.google.com

ประเพณีและความเชื่อ

ประเพณีการกรีดร่างกายให้คล้ายกับหนังของจระเข้

   ชนเผ่าแชมบริ (Chambri) ในปาปัวนิวกินี ยังคงยึดถือประเพณีดั้งเดิม แสดงความเคารพต่อจระเข้อันเป็นสัตว์ที่ตนเคารพบูชา ด้วยการบากผิวจนเกิดแผลเป็นนูน ให้ผิวหนังดูขรุขระเหมือนหนังจระเข้

    พวกเขาได้ชื่อว่าเป็นนักล่าและเคารพบูชาต่อระเข้ สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำซึ่งมีตำนานของชาวปาปัวนิวกินีพื้นเมืองเล่าขานกันมาว่า เมื่อบรรดาจระเข้ขึ้นมาจากแม่น้ำเซปิก (Sepik River) มันได้กลายร่างเป็นมนุษย์และเป็นนักล่าผู้เก่งฉกาจบนบก การทำเช่นนี้ เพื่อแสดงความเคารพต่อสัตว์ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์

ลักษณะลายที่กรีดลงบนร่างกาย

ประเพณีการกินเนื้อมนุษย์และน้ำเหลืองของศพ

    การกินเนื้อมนุษย์นั้นมีอยู่ทั่วทุกมุมโลก ที่เกิดจากหลายสาเหตุ เช่นเพื่อความอยู่รอด ซึ่งในปาปัวนิกินีนั้นแบ่งได้เป็นสองอย่างคือ ในพื้นลึกเข้าไปในป่าเป็นพื้นที่ไม่ค่อยสมบรูณ์เรื่องอาหารนักส่วนมากจะหาได้เพียงแกงการูกับเผือก มัน ซึ่งพอนานวันเข้าทำให้หายากมากขึ้น อาหารขาดแคลน ทำให้มีการฆ่ามนุษย์ด้วยกันมาทำเป็นอาหารซึ่งส่วนมากจะเป็นเผ่าตรงข้ามและอีกนัยยะหนึ่งคือเพื่อแสดงให้เห็นว่าฝ่ายของตนมีพละกำลังมากกว่า แต่ในปัจจุบันในปาปัวนิวกินี ขณะนี้ไม่มีเผ่าใดที่ยังกินเนื้อมนุษย์หรือแม้กระทั่งกินน้ำเหลืองมนุษย์เหลืออยู่อีกแล้ว เพราะการเจริญของโลกที่เข้าไปสู่ดินแดนลึกลับแห่งนี้และได้มีการสอนวิวัฒนาการสมัยใหม่ๆให้กับพวกเขา พร้อมทั้งนโยบายของภาครัฐที่พยายามให้ภาพลักษณ์อันโหดร้ายนี้หายไป แต่ก็ยังเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยากอยู่เช่นกันเพราะดินแดนปาปัวนิวกินีแห่งนี้ยังมีที่ลึกลับมากมายที่โลกและวิวัฒนาการเข้าไปไม่ถึง

ความเชื่อเรื่องนกปักษาสวรรค์ (Bird of Paradise)

     ขนนกปักษาสวรรค์ถือเป็นเครื่องบรรณาการหรือสินค้ามีค่ามานานนับ 2,000ปี ขนนกใช้แทนเงินได้ การล่าจึงเกิดขึ้นอาจนับตั้งแต่การเริ่มมีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในถิ่นที่ อยู่ของนกชนิดนี้ และได้กลายมาเป็นที่ต้องการของนักสะสมชาวยุโรป ภายหลังนกปักษาสวรรค์ตัวแรกเดินทางจากดินแดนหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกไปพร้อม กับกองเรือของกัปตันแมกเจลเลนและเทียบท่าสเปนเมื่อปี ค.ศ.1522 มีซากนกปักษาสวรรค์ที่ได้รับมอบเป็นบรรณาการกลับไปด้วย เมื่อชนพื้นเมืองจับนกชนิดนี้ได้มักตัดขาของมันทิ้ง ขณะนั้นชาวยุโรปยังไม่มีใครเคยเห็นปักษาสวรรค์ที่มีชีวิต จึงเล่าลือกันว่านกชนิดนี้ไม่มีขา คงต้องบินลงมาจากสวรรค์เป็นแน่แท้

                ในปัจจุบันนกปักษาสวรรค์ The Raggiana Bird of Paradise, Paradisaea raggiana  ได้รับเกียรติให้ปรากฏบนผืนธงชาติอีกด้วย

(นกปักษาสวรรค์ (Bird of Paradise)

ภาพกลุ่มชนพื้นเมืองต่างๆที่มีการวาดลวดลายลงบนร่างกายและใบหน้า และประดับด้วยขนนกปักษาสวรรค์

เผ่าพันธุ์ของประชากร

ประชากรปัจจุบันของประเทศปาปัวนิวกินี

ปาปัวนิวกินี ประกอบด้วยชนหลายเผ่าพันธุ์ โดยชนเผ่าหลัก ๆ ได้แก่
                -เมลานีเชียน                                       

                -นิกริโต
                -ปาปัว 
                -ไมโครนีเซียน

                -โปลินีเซียน 

              

          พวกเมลานีเซียน   มีความสูงระดับปานกลาง ผมหยิกหยอย กะโหลกศีรษะค่อนข้างยาว และมีผิวสีน้ำตาลเข้ม อยู่เป็นกลุ่มในเกาะทางเหนือ ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของนิวกินี

        พวกนิกริโต ผิวดำ ผมหยิก ศีรษะกลม จมูกแบน รูปร่างเล็ก สูงราว 1 - 1.5 เมตร พวกนิกริโตนี้จะไม่สร้างบ้านปลูกเรือน ได้แต่อาศัยนอนตามเชิงผาป่าไม้เป็นทับที่อยู่ ใช้กิ่งไม้วางปูเป็นพื้นสำหรับนอนและสร้างเป็นเพิงต่างๆ มุงและกรุด้วยใบไม้มีขนาดพอนอนได้ อาศัยรากไม้ เหง้าไม้ และไม้ในป่า จับปลาจับสัตว์เล็กๆ มาทำเป็นอาหาร พบอยู่ในเขตภูเขากลางเกาะนิวกินี

 

      พวกปาปัวหรือโอเซียนิค–นิโกร

มีรูปร่างสูงและมีวัฒนธรรมสูงกว่าพวกนิกริโตอยู่ในเกาะนิวกินีและเกาะใกล้เคียง

      พวกไมโครนีเซียน เป็นพวกเชื้อสายนิกรอยด์ ผิวดำ ผมหยิก อาศัยอยู่ตามหมู่บ้านชายฝั่ง แต่เดิมบริเวณหมู่เกาะไมโครนีเซียมีพวกอินโดนีเซียนมาอาศัยอยู่ หลักฐานทางเผ่าพันธุ์และวัฒนธรรมบอกให้ทราบได้

        พวกโปลินีซียน มีถิ่นฐานอยู่ในหมู่เกาะกลางมหาสมุทรแปซิฟิก ผิวสีน้ำตาลอ่อน ผมหยักเป็นลอน กะโหลกศีรษะยาวปานกลาง จมูกไม่โด่งนัก เป็นพวกที่มีวัฒนธรรมสูงกว่าชนพื้นเมืองกลุ่มอื่นๆ

ขนบธรรมเนียมประเพณี

        

            โครงสร้างทางสังคมและวัฒนธรรม  วัฒนธรรมของประเทศปาปัวนิวกินีประกอบไปด้วยชนเผ่าเป็นจำนวนมาก มีภาษากว่า 800 ภาษาทำให้มีสังคมแบบชนเผ่าอย่างมากในประเทศ ทำให้มีประเพณีที่แตกต่างกันถึง 200 ประเพณี แต่ละเผ่าพันธุ์ต่างก็มีมรดกทางวัฒนธรรม และลักษณะทางสังคมของตนสืบทอดกันมา ชนเหล่านี้เมื่อถูกรวมกันเข้าภายใต้ระบบการเมือง เศรษฐกิจและการป้องกันประเทศร่วมกัน

                จากการที่สภาพที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของประเทศปาปัวนิวกินี มีลักษณะแยกกันเป็นหมู่เกาะมากมาย และมีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล ประชากรติดต่อกันได้ยาก ทำให้แต่ละภูมิภาคมีรูปแบบวัฒนธรรมของตนเอง จึงปรากฏลักษณะวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี และภาษาที่ใช้ผิดแผกแตกต่างกัน การแบ่งกลุ่มชนตามขนบธรรมเนียมประเพณี และพื้นที่ตั้ง สามารถแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ ๆ ด้วยกันคือ

              กลุ่มที่แรก เป็นกลุ่มชนที่อาศัยอยู่ตามบริเวณริมฝั่งทะเลของเกาะต่าง ๆ ดำเนินชีวิตอยู่ได้ด้วยการประกอบการค้าขาย มีชีวิตทางวัฒนธรรมตามหลักของศาสนาคริสต์อย่างเคร่งครัด และเป็นนักธุรกิจของสังคมปาปัวนิวกินียุคใหม่ และได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้มีความรู้ทางศาสนา และกฎหมาย

                กลุ่มที่สอง  เป็นกลุ่มที่มีความล้าหลังมาก อาศัยอยู่ตามบริเวณเทือกเขาในส่วนลึกของประเทศ ดำเนินชีวิตอยู่ด้วยการล่าสัตว์ และการเพาะปลูก รัฐบาลปาปัวนิวกินีได้เข้าไปปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของชนกลุ่มนี้แล้ว 

การแต่งกาย

      การแต่งการของคนในปาปัวนิวกินีนั้นถือได้ว่ามีความหลากมากเพราะการที่ภูมิประเทศเป็นเกาะแก่งและเทือกเข้าทำให้การคมนาคมนั้นเป็นไปด้วยความยากลำบากทำให้กลุ่มคนในแถบนี้ติดต่อกันยากลำบากทำให้วัฒนธรรมการแต่งตัวนั้นหลากหลายไปด้วย

การแต่งของผู้หญิง เครื่องประดับจมูกผู้หญิงทำจากกระดูกปีกของสัตว์  สวมสร้อยคอทำจากเขี้ยวของสุนัขซึ่งได้รับเป็นมรดกมาจากแม่ของตัวเองอีกทีและถือว่าเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมาก สวมกระโปรงที่ทำจากเปลือกไม้และเส้นใยจากต้นปาล์มสาคู

การแต่งการของผู้ชาย จะสรวมสร้อยคอทำจากเคี้ยวหมูและใช้แค่ใบไม้ปิดอวัยวะสืบพันธุ์  แต่บางกลุ่มก็ใช้ผลไม้เปลือกแข็งคล้ายถั่วห้อยปิดอวัยวะไว้เท่านั้น  ส่วนรอบอกบางคนก็มีเครื่องประดับเช่นกัน